bir resim,
harlı yanıyor içim.
bir resim,
seni özletiyor.
ve hayalin;
kedi gözleri gibi
-ışığı gördüğü gibi siniyor;
yok oluyor.
ya sen, yani sen ordaki, o resimdeki kadın-kimsin-koynuna girmem ile yok olacak mıyım sende?.. yalan değil, tesirin flaş patlağı gibi, gözbebeklerimde izli'sin, korkuyorum, anlıyor musun?... bilmemen olmadığı anlamına gelmiyor, ben yetim olduğum kadar da bardak dolusu, hasretliyim, bu halim korkarak olsa da, vakurca gizli içimde, ama bir yudum umut var mı sende ben ile paylaşacağın, olan umudunu yoksa, güç günlere mi saklıyorsun?...
...gecenin ortasında, kelimelerimi cümlelerimi kıyma makinasına atmışım, sebil olmuş kederlerim, yerelere dökülmüş ne varsa gözümde:fazla koşturmam ile hayalini, terin akmış yanaklarıma. ben şimdi başka bir elde çekili pimim ile henüz patlalamışım, korkman tabi. ama bende yok.