yine bir şarkı ve ben gözleri dolan oldum, vay canım... özlemişim seni, kızsak da yada hayali bir nefeste üstüme yıksak da üstüme tüm gerçeğiyle. hadi kırsak şimdiyi, geçmişin tozunu alsak bir kalemde; hani olmamışlığıyla bir ham meyvanın, dalından koparsak yani diyorum, ucuz ucuz hayal yaşasak. oysa yetmiyor bunca yaz sussuzluğu ile kanımı emmem sana açlığımdan ve sersefil özledim seni. şimdi duysa özlediğimi, hayattan kopuk sadece yaşayışım darılır, çünkü ben sadece nefes alıyorum. yoksun ve her özleyişimde kocaman bir yumruk seni görmek isteyen gözüme bu; gerçekliği yani olmayışının ama hamlığı değil-hakeza dupduru ve sımsıkı hatta çürümeye yüz tutmuş olgunluk, ama mosmor vurduğu yer acır artık ve ötesine.
neden bunca çabam inan onu da bilmiyorum, seni özlemek yada varlığını aramak bir refleks gibi. karanlık mahkumu bir ama olsam anca bu kadar, hatta kaderime razı oluşum da vaki de, neden bunca aydınlık arayışım?...
Daha kötüsü de var be gülüm. Bunca arabesk sevmek benimkisi, pespaye ona da lafım yok ama sanırsam canımın bir yongası sen, içimde ne kadar yok olsan da, bir şarkı, bir rüya, bir anı seni var ediveriyor birden ve vazgeçişim olmayacak bu bozuk plak sevmelerimden seni yada sen sandığım ve sakladığım şeyi. bırakıp gittin sen yada gitmişliğin ile varsın gerçekliğimde, oysa... neyse. okumayacağın peşinatı ile tuttum ben bu kiralık ömrün bu sadece kendi sıcaklığımın ısıttığı sevdayı.
canım acıyor hafif hafif. seviyorum bu şarap acısı damağımda özlemenin verdiği ateşin yangısı, seni ve senliliği. melankolik yaftası ile, kanıyorsam da kendi canımdan, kendi tasarrufumdan.
Not: Yazan ezik, bir şarkı ile kendini direksiyon başı ağlar halde bulmuş ve belki bir kaza atlatmış bir paralel evren şanslısıdır ve rücu edişi ile aşkın, böyle nafile yanmaktadır. yani yakmaz elinizi, o zaten çok pişmiş haldedir.
Etiketler: amele yanığı